Openlucht musical: ”Vrouwen om van te houwen”
De repetities voor deze musical beginnen in januari 2026. Op dit moment zijn we nog druk bezig met schrijven, corrigeren, herschrijven en organiseren van de musical, maar het komt goed. We gaan er weer een geweldig feest van maken.
Zodra er meer zaken bekend zijn over o.a. data, locatie e.d. dan leest u dat op deze website.
Nieuwsgierig, lees dan onderstaande proloog.
Proloog
Lieve mensen,
Jullie gaan genieten van onze musical “Vrouwen om van te houwen” Een musical over vrouwen, maar we hebben ook een heleboel leuke mannen die meedoen!
Onze musical gaat over de LIEFDE
De onmogelijke liefde van Gereformeerd Marietje en Roomse Sjaak. Wordt het wat of wordt het niks en wat vinden Domie en meneer Pastoor er van?
De onbeantwoorde en smachtende liefde van Aaltje. Vind ze de man van haar dromen?
De romantische liefde van Maartje en Koos, de bezadigde liefde van Klaas en Klazien en de verzadigde liefde van Opa en Opoe, al 50 jaar getrouwd.
En dan is er ook nog de versmade liefde voor (brave) Hendrik en de kalverliefde van Herman.
We nemen jullie in deze musical vol liefde mee naar het jaar 1965. Een jaar waarin de Katholieken, oftewel Roomse poepen en de Gereformeerden, de Cocksianen lijnrecht tegenover elkaar stonden, beiden overtuigd van hun eigen grote gelijk.
Het was ook een tijd waarin de vrouwen nog onderdanig waren aan hun man. Mannen waar is het misgegaan?
Rond 1965 veranderde er veel in de wereld en in Bedum. De anticonceptie pil kwam op de markt en dat betekende een seksuele revolutie. Dolle Mina’s schreven teksten als “Baas in eigen buik “op hun buik en gingen in Amsterdam de straat op om te demonstreren. Huisvrouw zijn en kinderen baren was ineens niet meer vanzelfsprekend. In Bedum verwisselde ons Marietje haar nette jurkje voor mini rok en naveltruitje en werd feministe.
Naar de kerk gaan werd minder vanzelfsprekend en af en toe werd er over de heg gekeken naar de meisjes van de andere kerk. Kortom een roerige tijd.
Gelukkig is er veel veranderd. We zijn toleranter geworden en kunnen samen door één kerkdeur. Alhoewel…… Misschien is er toch niet zo veel veranderd. Mensen staan nog steeds vaak lijnrecht tegen over elkaar. We zijn links of rechts en nog steeds overtuigd van ons eigen grote gelijk.
Gelukkig is het met de emancipatie wel goed gekomen tóch? We hebben er wel 60 jaar over gedaan, maar zijn nu gelijkwaardig. Maar waarom durven vrouwen dan nog steeds niet in het donker alleen op straat!
Wat gelukkig nooit veranderd is de LIEFDE, die is tijdloos en overwint altijd!
We hopen er in 2026 weer een mooie openluchtvoorstelling van te maken.